Makkelijke wandelingen op het Schmitten-plateau betekenen: omhoog met de bergbaan, boven tussen ongeveer 1350 en 1965 meter onderweg, brede paden, weinig klimwerk – maar bijna altijd hoogtemeters bergaf. Precies dat onderschatten beginners en gezinnen. De zeven tochten hieronder zijn allemaal zonder bergervaring te doen, duren tussen 30 minuten en ruim twee uur zuivere looptijd en laten zich zo plannen dat de bergbaan ook de afdaling voor haar rekening neemt. Alle cijfers zijn afgeronde richtwaarden – controleer ze op het panoramaplan van de Schmittenhöhebahn, want afzonderlijke paden worden verlegd al naargelang almbedrijf, werkzaamheden of sneeuwsituatie.
Kort vooraf: wat „makkelijk“ op de Schmitten echt betekent
„Makkelijk“ is in de Alpen een uitspraak over de gesteldheid van het pad, niet over de inspanning. Een pad geldt als makkelijk wanneer het breed is, goed gemarkeerd en niet blootgesteld aan valgevaar. Het mag toch 500 hoogtemeters naar beneden voeren. De Schmitten is daar een schoolvoorbeeld van: van de top op 1965 m gaat het omlaag naar de Zeller See op 750 m – dat is ruim 1200 hoogtemeters verschil, verdeeld over meerdere baansecties.
De bruikbare vuistregel voor de regio: wie met kinderen onder de acht jaar onderweg is, plant maximaal 300 hoogtemeters afdaling in één stuk. Wie knieproblemen heeft, net zo. Alles daarboven is geen kwestie van conditie, maar van gewrichten. Meer overzicht van de regio staat in het artikel wandelen in Zell am See-Kaprun, het bergportret zelf vindt u onder Schmittenhöhe Zell am See.
De zeven makkelijke tochten op het Schmitten-plateau
1. Topronde Schmittenhöhe – de instap voor iedereen
Ongeveer 1,5 km, ca. 40 hoogtemeters omhoog en omlaag, 30 tot 45 minuten zuivere looptijd. Breed, verdicht grindpad rond het topplateau, langs de Elisabethkapelle. Bergbaan voor de opvaart en de afdaling. De enige tocht hier die praktisch iedereen aankan – ook met kinderwagen, als je de laatste treden naar de kapel overslaat.
2. Höhenweg Schmittenhöhe – Sonnkogel
Ongeveer 3,5 km, ca. 60 hoogtemeters omhoog, ca. 180 omlaag, 1 tot 1,5 uur. Vast bergpad met wortels en stenen, geen blootgestelde passages. Omhoog met de Schmittenhöhebahn, omlaag met de Sonnkogelbahn – zo blijft de grote afdaling aan de bergbaan. Niet geschikt voor de kinderwagen, ideaal voor de rugdrager. Dit is ook de mooiste uitzichtsetappe: bij helder zicht reikt de blik over de Hohe Tauern tot aan het Kitzsteinhorn met de Gipfelwelt 3000 op 3029 m.
3. Sonnkogel – Sonnenalm: de afdalingsoefening
Ongeveer 2,5 km, ca. 500 hoogtemeters uitsluitend bergaf, 1 tot 1,5 uur. Op de kaart als „makkelijk“ ingetekend – in de praktijk de tocht waarbij kinderen beginnen te klagen en knieën zich melden. Alleen doen als de groep afdalingen gewend is. Anders: de Sonnkogelbahn nemen.
4. Schmittenhöhe – Pinzgauer Hütte en terug
Ongeveer 5 km heen en terug, ca. 250 hoogtemeters omlaag en dezelfde weer omhoog, ruim 2 uur. Almweidegebied op ongeveer 1700 tot 1900 m. Het voordeel: je keert om waar je wilt – de tocht is naar believen in te korten. Rugdrager ja, kinderwagen nee.
5. Almenronde vanaf Sonnenalm (tussenstation)
Ongeveer 4 km, ca. 150 hoogtemeters omhoog en omlaag, 1,5 uur. Brede almwegen op ongeveer 1350 m, veel schaduw, meerdere plekken om onderweg aan te schuiven. De gezinsvriendelijkste variant met een echt almdecor. Deels geschikt voor de kinderwagen – details daarover in het overzicht kinderwagenvriendelijke paden.
6. Areit-ronde vanaf het bergstation boven Schüttdorf
Ongeveer 3 km, ca. 120 hoogtemeters, ongeveer 1 uur. Zacht golvende almwegen, weinig verval, een goede keuze voor de aankomstdag of de namiddag na het zwemmen. Met een terreinvaardige buggy te doen, met de stadskinderwagen moeizaam.
7. Schmittenhöhe – Hochmais – Sonnenalm: de lange afdaling te voet
Ongeveer 4,5 km, ca. 600 hoogtemeters bergaf, 2 tot 2,5 uur. Technisch onschuldig, maar qua conditie de zwaarste tocht van deze lijst. Alleen voor volwassenen met intacte knieën, stevige schoenen zijn verplicht. Vanaf de Sonnenalm neemt de bergbaan het weer over.
Het eerlijke deel: afdalingen zijn het eigenlijke probleem
Bergop remt de conditie – je wordt langzaam, neemt pauze, klaar. Bergaf gebeurt het tegenovergestelde: je schiet lekker op, merkt niets, en twee uur later zijn dijbenen en knieën op. Bij kinderen slaat de stemming meestal na ongeveer 45 minuten aaneengesloten afdalen om, ongeacht de resterende afstand.
- De bergbaan voor heen- en terugweg is geen valsspelen, maar bij de tochten 1, 2, 5 en 6 gewoon verstandige planning.
- Alleen te voet afdalen waar het kort is – of waar een tussenstation als nooduitgang dient.
- Tijdrekenen: kinderen doen er bergaf vaak langer over dan bergop. Tel bij de zuivere looptijd realistisch 50 procent op.
- Stokken helpen meer dan welke andere uitrusting ook – voor volwassenen vanaf ongeveer 300 hoogtemeters afdaling.
Kinderwagen, rugdrager of eigen voeten?
Geschikt voor de kinderwagen zijn op het plateau alleen de brede, verdichte paden: de topronde en delen van de almenronde bij de Sonnenalm. Alles wat als steil pad staat aangegeven, vraagt om de rugdrager. Een detail dat vaak over het hoofd wordt gezien: ook een berijdbaar pad wordt bij nattigheid een glijpartij, omdat grind op almondergrond glibberig wordt. Wie met de wagen onderweg is, plant de terugweg altijd over hetzelfde traject – rondwandelingen hebben bijna altijd een smal stuk.
Aanschuiven en wc onderweg
Op de top is er horeca met sanitair, net als bij de grotere bergstations. Op de almen daartussen – bijvoorbeeld richting Pinzgauer Hütte of op de almenronde – geldt het seizoensprincipe: geopend ongeveer van eind mei tot half oktober, gekoppeld aan de bedrijfstijden van de bergbanen, dus grofweg van de ochtend tot de late namiddag. De precieze openingstijden schommelen per jaar en per weertype; ze staan dagactueel op de aanplakborden bij de dalstations.
- Wc gegarandeerd: het topgebied van de Schmittenhöhe, de bergstations van de hoofdbanen.
- Wc beperkt: bediende almen, alleen tijdens de openingstijden.
- Geen wc: alle tussenliggende trajecten – met kleine kinderen vóór de start inplannen.
- Contant geld meenemen: niet elke almhut neemt kaarten aan.
Baanlogistiek: secties, laatste dalrit, kaarten
De Schmitten wordt ontsloten via meerdere dalstations rond Zell am See en Schüttdorf. Voor de toptochten (1, 2, 4, 7) rijd je omhoog naar de Höhe, voor de almenrondes (5, 6) volstaat het tussenstation respectievelijk Areit. Niet alle secties draaien de hele zomer – in de vroege zomer en de late herfst is meestal maar één hoofdas in bedrijf.
De harde tijdsgrens is altijd de laatste dalrit. Die ligt in de zomer doorgaans in de late namiddag, en ze geldt per sectie – wie de verbindingsbaan mist, staat boven. Plan minstens een uur speling in. Wie meerdere bergdagen maakt, bekijkt de zomerkaart; veel accommodaties geven daarnaast een gastenkaart uit die bergbaanprestaties geheel of gedeeltelijk dekt. De voorwaarden veranderen elk seizoen – vraag het vóór het boeken na bij de verhuurder.
Uitrusting en veiligheid voor beginners
Op ongeveer 2000 m is het afhankelijk van de wind merkbaar koeler dan beneden aan het meer, en de uv-belasting is duidelijk hoger. De klassieke fout: een middagtocht in T-shirt, terwijl zich boven de Hohe Tauern de warmteonweders opbouwen. Daarom geldt op de Schmitten net als overal in de Pinzgau – vroeg vertrekken, in de vroege namiddag boven klaar zijn.
- Schoenen met profiel en hielhouvast, geen sneakers met gladde zool.
- Per persoon minstens 1 liter water, bij hitte meer.
- Zonbescherming, pet en een dun windjack – ook bij blauwe lucht in het dal.
- Het weerbericht ‘s ochtends checken, niet de avond ervoor.
- Weidevee: afstand houden, honden kort aangelijnd, moederkoeien met kalveren ruim ontwijken. De gedragsregels staan uitgebreid onder veilige almen.
Wie het de eerste keer niet aandurft, gaat mee: in de regio is er een vast programma van begeleide wandelingen, vaak inclusief bergrit. En als de benen na een paar dagen meer willen, is de Hohe Tauern Panorama Trail de volgende stap – daar is „makkelijk“ dan definitief een relatief begrip.
